Adelaars. Een zeldzaam vogelperspectief

Eeuwenlang hebben deze schijnbaar larger-than-life vogels ons gefascineerd en geïnspireerd. We vereren ze als levende symbolen van macht, vrijheid, en transcendentie. In sommige godsdiensten gelooft men dat hoog zwevende adelaars het gezicht van God aanraken. De legende vertelt dat de Azteken van Mexico de vogels zo vereerden dat ze Tenochtitlan, hun hoofdstad, bouwden op de plaats waar een adelaar op een cactus neerstreek. Achter deze buitengewone verering gaat echter een nog opmerkelijker verhaal schuil over hoe de 59 soorten arenden op aarde hun hoogvliegende leven leiden. Dat verhaal wordt verteld in het NATURE programma Eagles, dat een zeldzaam vogelperspectief geeft van deze meesters van de hemel. Adelaars documenteert de verbluffende acrobatiek en de woeste jachtvaardigheden die deze vogels tot de adel van de gevederde samenleving hebben gemaakt, van de vlaktes van Afrika en de rivieren van Alaska tot de bossen van de Filippijnen en de zeeën voor de kust van Japan.

Harpijarend en de Filippijnse Arend

Als men aan arenden denkt, stelt men zich meestal een of andere enorme jager voor die op buitenmaatse vleugels boven uitgestrekte gebieden zweeft. Inderdaad behoren arenden tot de grootste roofvogels ter wereld. De grootste, waaronder de Harpijarend en de Filippijnse Arend, kunnen meer dan 20 pond wegen en hebben vleugels die zich over acht voet uitspreiden. Met hun massieve, scherpe klauwen kunnen deze reuzen prooien zo groot als herten en apen doden en wegdragen. Maar niet alle arenden passen in dit stereotype: sommige zijn slechts kleine bolletjes veren die tevreden zijn met korte afstanden fladderen, etend van insecten of zelfs fruit. De Kuifslangarend, bijvoorbeeld, is niet groter dan een duif en brengt zijn dagen door met lopen en klimmen door zijn Afrikaanse bosverblijf, op zoek naar slangen. En de Afrikaanse Vulturine Visarend is in de eerste plaats een vegetariër, die vlees mijdt ten gunste van rijke vruchten van oliepalmen.

Amerika's geliefde Bald Eagle

Tot de dertig "gelaarsde" arenden, zo genoemd omdat veren langs de poten naar beneden groeien en de tenen bedekken, behoort de wijdst verspreide arend van allemaal: de Steenarend, die over de hele wereld voorkomt en geleerd heeft zich tegoed te doen aan een assortiment prooien. In Griekenland eten Steenarenden zelfs schildpadden, die ze van grote hoogte op rotsen laten vallen om hun gepantserde schild open te breken. De elf zeearenden, waartoe ook Amerika's geliefde Bald Eagle behoort, hebben de neiging zich te specialiseren in het eten van vis en watervogels - sommige jagen zelfs op flamingo's en giftige zeeslangen. Biologen erkennen ook een ander belangrijk verschil tussen arenden: sommige zijn gebouwd om in de nauwe beslotenheid van een bos te jagen, terwijl andere ontworpen zijn om hoog boven open vlaktes en water te zweven met nauwelijks een vleugelslag.